De enige uitweg is PRATEN met je ouders, hoe lastig dit ook kan zijn. Er zijn natuurlijk veel manieren van praten. Enkele do's en don'ts op een rijtje.

DO
* Praat op een rustige manier en probeer je tijdens het gesprek niet op te winden.
* Kies een gepast moment waarop zowel jij als je ouders tijd hebben voor een gesprek.
Bijvoorbeeld best niet wanneer je ouders net thuis komen van hun werk of op het punt staan om ergens naar toe te gaan.
* Maak op voorhand wat afspraken zoals niet door elkaar praten, luisteren naar wat de ander te zeggen heeft, mekaar laten uitspreken.
* Zet je gedachten en argumenten op voorhand op een rijtje en wapen je voor tegenargumenten. Zorg er ook voor dat je argumenten eerlijk zijn.
* Zorg ervoor dat na het gesprek alles duidelijk is voor iedereen. Vat op het einde bijvoorbeeld eens samen wat er gezegd geweest is en welke de conclusie(s) is (zijn).
* Begin je zinnen steeds met 'ik' in plaats van 'jij.
Bijvoorbeeld: "Ik voel me rot omdat ik niet naar die fuif mag." i.p.v. "Jij verbiedt me altijd alles, mama!"

DON'T
* Begin niet tegen mekaar te roepen.
* Ga geen gesprek aan op het moment dat je kwaad bent: kalmeer eerst.
* Lach een ander zijn argumenten niet weg, maar probeer ze te begrijpen. Als jij geen moeite toont om je ouders te begrijpen, dan zullen zij ook niet veel moeite doen om begrip op te brengen voor jou.

Je ouders blijven je ouders en soms moet je -met veel tegenzin- met hun beslissingen akkoord gaan.
Misschien vinden ze je nog te jong om uit te gaan, maar je zou wel al een leeftijd kunnen afspreken wanneer het dan wel mag. Dan heb je iets om naar uit te kijken.