paardj rijdn
hééj
ik ben een meisje van 14 en rij dolgraag paard!!ik woon 35 km van mijn manege want zelf heb ik jammrgnoeg geen paardjmijn probleem: er was een paardj op mijn manege waar ik heel gehecht aan was (ben).maar toen kwam ik op de manege en het was verkocht!!! dus moest ik op een ander paardje, en diezelfde dag brak ik mijn arm door van dat paardj te vallen! dus het was echt een ongeluksdag! mijn arm is nu volledig hersteld, en alles is in orde, maar ik heb 1 probleem: dat paardj!ik mis het zo veel! elke avond opnieuw denk ik er aan! ik weet niet naar waar het is! de eigenaar van de manegemag ook niet vertellen waar het naartoe is anders zouden veel kinderen het vragen voor andere paardjes ( waar die dan naartoe zijn enzo). ik heb fotos opgehangen in mijn kamer, ... ik hou echt zot veel van dat paardj, en niemand begrijpt mij! ik was 1 van de enige die er mee reed omdat ze nog al ambetant kon staan ( bokken, wegsprinten, steigeren,...) niemand durfde erop, maar ik hield van dat paardje en reed er altijd mee!! ik kan ze niet vergeten! en telkens als ik op een paardj zit denk ik aan pepper ( zo heet dat paardj dat verkocht is ). nu is er een paardj op de manege dat heel snel is, je kan ze moeilijk in stap krijgen want ze is altijd in galop, van dat paardje hou ik enorm veel! maar ik ben heel bang dat ze ze ook gaan verkopen! daarom probeer ik er me niet te veel aan te hechtenmaar dat is niet zo makkelijk! het is zo een schatje! wat moet ik doen als het ook verkocht word??! en hoe moet ik omgaan met het dagelijkse verdriet van pepper? kan iemand mij helpen??xxx lisatj
Hey,
ik ken ook een paardj dat pepper heet, mss is het wel hetzelfde, maar kan niet zeggen waar ik soms paardrijdt want dat mag waarschijnlijk niet
. Er was ook nog een paardje dat heette Marie, ze kon ook nogal bokkig zijn, maar ze was niet zo groot en ik kon er ook goed op rijden, ik vind het ook spijtig dat ze weg is want nu rij ik op een paard dat wel 20cm groter is als mij (ik geraak er niet eens op )!! En daar heb ik soms wel schrik op. Misschien kan je aan de eigenaar vragen of je het paardje mag kopen (als dat mag van je ouders natuurlijk, maar het wel daar laten staan en daar gaan rijden, alleen zorg jij er af en toe voor). Of je kan hem mss eens vertellen hoe erg je het vindt dat al de paardjes waarmee jij zo goed bevriend bent weg zijn.
Maar geloof me, ik weet hoe het voelt als er zo 'iemand' ineens uit je leven verdwijnt. Ik weet niet of dit je kan helpen maar kzal et toch maar posten hé, je weet nooit.
Groetjes L_tje
hééj
tnx!
je zegt dat ik aan de eigenaar moet vragen om het te kopen of te verzorgen, maar dat gaat jammergenoeg niet, want ik mag geen paardj kopen & ik weet niet waar het paardj nu is... want de eigenaar van de manege zegt nooit waar dat paarden naartoe gaan...
xxx
Ik weet hoe je je voelt ik reed vroeger ook op een paardj waar ik heel veel van hield maar dat ebben ze naar het slachthuis gedaan.Ik was er kapot van.Maar gelukkig eb ik nu sinds een maand men eigen paardj .Trouwens hoe zag dat paardj van jou er eigenlijk uit?
hey,
ik reed vroeger in een manege waar en paard stond dat fantastisch was!ij heette witje maar is gestorven,toen ben ik me gaan hechten aan een ander paard.ik ben nu veranderd van manege omdat de lesgeefster echt een pik op me had ,mijn vriendin daar rijdt nu altijd op haar en zit altijd te vertellen hoe lief ze tegen haar is en dat merrygold (zo heet dat paard) altijd verdrietig kijkt als ze niet op haar rijdt (wat bijna nooit is,maar goed)dan barst ik bijna in tranen uit
ik wet dus hoe het voelt!