Hallo, ik ben 14 jaar (bijna 15) en heb zelf niet echt problemen. Nouja, we hebben een vreselijke stiefvader, zien onze moeder niet erg vaak (ze werkt voltijds) en zo, maar dat heb ikal leren accepteren en negeren. Ik heb een zusje van 10 jaar (bijna 11), en ik heb het gevoel dat ze veel meer problemen heeft dan ik. Ze is bijvoorbeeld niet onverschillig als onze stiefvader voor een kleinigheid weer tekeergaat, en is om dingen aan mijn mama te vertellen. Wel, mijn mama kan niet goed slapen, en is daarom aggressief, en soms depressief, en dan kan ze ook te keer gaan tegen ons, maar dan denk ik dat ze daar een goede reden voor heeft... Maar mijn zus is soms echt bang van mijn mama. Ook eet mijn zusje heel erg ongezond, en dat is makkelijk te verklaren: mijn mama werkt, dus kan niet voor ons koken, en mijn stiefvader bakt altijd frieten of iets dergelijks. Ik kook voor mezelf, en als het mij uitkomt ook voor mijn zus, maar zij eet meestal de brol van mijn stiefvader. Mijn zus valt vaak flauw op school. Vandaag was het weer zover, en omdat beide onze ouders werkten, mocht ik haar niet naar huis brengen. Nu heb ik het aan mijn mama verteld, en ze zei dat mijn zus maar moet eten, en dat het niet haar probleem is. Ik denk dat mijn zus een vitaminetekort of zo heeft, en dat ze misschien naar de dokter moet... Maar ik denk niet dat mijn mama dat denkt, en ik wil er geen ruzie over. Ik kan wel onverschillig blijven tegenover mijn problemen (nee, die zijn er niet, zogezegd), maar niet tegenover die van mijnzusje. Moet ik iets doen? Alvast bedankt.