Hee!

Vorig jaar - toen ik in het tweede middelbaar zat - werd ik depressief. Ik voelde me elke dag slecht, had het gevoel dat ik alleen op de wereld was, vond mezelf dik. Vroeger werd ik gepest omdat ik toen ietsje zwaarder was dan alle anderen. Dankzij een dieet werd mijn gewicht weer normaal.
Omdat ik al sinds mijn tiende moest dieeten, kreeg ik alleen maar een negatiever zelfbeeld over mezelf. Ik begon mezelf te verwonden en at amper. Tot ik vond dat het te erg werd. Ik ging naar het CLB, praatte met iemand, maar alleen over dat weinig eten. Over de automutilatie heb ik nooit met iemand gepraat, dat was mijn geheim vond ik.

Nadat die persoon waarmee ik veel praatte een gesprek heeft gehad met mijn moeder, ben ik mezelf weer beter gaan voelen.
Tot drie weken geleden.. Een meisje uit mijn klas is ook niet bepaald mager, en ze had negatieve reacties over haar uiterlijk gekregen. Ze weende in de klas. Ik voelde mezelf in haar plaats.

En nu gaat het weer slecht met me. Ik zit de hele dag niks te eten zodat ik 's avonds enkel één boterham moet eten. Ik zit mezelf weer te snijden, voel dat die verslaving weer noodzakelijk komt.
Iedereen vind me een lief en aardig meisje. Maar vanbinnen ga ik echt weer kapot..

Bloem