Hallo iedereen

Zoals de meesten die hier een berichtje achter laten, wil ik weglopen van huis. De redenen zijn nog gevarieerd, ik zal mijn verhaal eens vertellen.

Ik ben nu 14jaar, mijn ouders zijn nog samen & kzit in het 3de middelbaar. Vorig jaar had ik voor het eerst een vaste vriend ( we zijn nu ondertussen al bijna een jaar samen ), daar hadden mijn ouders het erg moeilijk mee ondanks er vele jongeren zijn van mijn leeftijd met een vriend/in. Maar sindsdien is alles veranderd. Ze hebben geen vertrouwen meer in me, hebben een laag beeld vanme & vinden me onbeschoft en onbeleefd. Ze zeggen dat ik enkel maar vriendelijk ben tegen mijn vriend en dat ik alleen maar voor hem respect heb. Maar daar ben ik het niet mee eens, ik heb voor mijn ouders zeer veel respect want samen hebben ze al vele moeilijkheden in hun relatie moeten doorstaan maar tot slot zijn ze nog altijd samen. Vroeger waren ze mijn voorbeeld, hoe ik later ook wil worden, nu zijn ze diegene geworden waar ik zo ver mogelijk van weg wil, diegene die me onrecht aandoen. Ondaks ik super goede punten heb op school, vinden ze me nog altijd 'stom'. Ze zeggen dat ik nooit iets in m'n leven zal bereiken omdat ik maar tso volg. Ze zeggen dat ik net zo zal eindigen zoals zij, en dat is wel het laatste wat ik wil! Mijn vader heeft me al enkele keren geslaan en ook m'n moeder heeft hij al geslaan. Soms drinkt hij te veel en dan is hij echt niet meer te houden, hij smijt met alles dat hij vind en schreeuwt naar ons. Het is zelfs al zo erg gekomen dat hij ons op een nacht eens heeft buitengezet. Daar stonden we dan, op de straat, we wisten nergens waar naartoe. dan zijn we maar naar m'n oma gegaan. De volgende dag zijn we terug naar huis gegaan, en hij deed alsof er niets gebeurd was. Ook een voorbeeld daarvan is: op een avond zat onze pc vast thuis, en natuurlijk was dat terug mijn fout ( ookal had ik er nog niet aan geweest die avond ). Hij begon op me te schreeuwen en zij dat hij me nooit meer wou zien. Ik moest naar m'n kamer omdat hij vond dat ik maar wat 'lulde'.. Die avond is nu. Hier zit ik nu op mijn kamer, te janken als een klein kind, te denken waar ik eventueel naartoe zou kunnen gaan. Bij mijn vriend en zijn familie ben ik altijd welkom, maar ik weet ook wel dat dat niet zomaar gaat. Bij mijn oma & opa zou ik eventueel ook terecht kunnen want met hen heb ik een zeer goede band, maar ik denk dat ze zouden zeggen dat ik terug naar huis moet.

Hier zit ik nu nog altijd, met de vraag, waar naartoe? 1 ding weet ik zeker, als ik hier nog lang blijf, loopt het niet goed metme af. Dus ik moet hier zo snel mogelijk weg. Hopelijk zijn er hier enkele jongen die hetzelfde meemaken wat ik meemaak, ik kan nu best wel wat steun gebruiken.

Alvast bedankt voor het lezen.. Grtzz D.