Ik ben altijd alleen en ik wil gewoon niet meer leven vroeger zag ik het nog een beetje positief n maar nu niet meer ik heb nooit vrienden en ik heb het gevoel dat ik alleen moeite moet doen voor andere. ik zit altijd alleen in me kamer en zit dan de hele dag op de comp ik heb toch niemand om wat mee te doen mijn ouders doen alleen maar vervelend en zeggen dat ik met iemand naar de stad moet met wie dan?! niemand wilt toch! en mijn moeder zeg dat het aan mij ligt ik ben altid chagerijnig en vervelend en zeik alleen maar over mensen. als ze dat zegt word ik alleen maar verdrietig wat voor reden heb ik nog om te leven!!!! niemand vind mij toch aardig. iedereen heeft wel iemand om bij uit te huilen ik ben altijd alleen en moet mezelf troosten