Hey dag allemaal,

Ik ben een jongen van bijna 18 jaar en wil even mijn verhaal type, dit helpt mij vooruit met het verwerken en hopelijk zijn er mensen die ik kan helpen, of als er mensen zijn die willen praten, ik sta hiervoor altijd open.

Ik ben Jonathan, en heb verschillende jaren mishandeling achter de rug.

Toen ik klein was, moesten wij echt alles doen van ons vader, hij zat in die luie zetel en keek altijd agressief, hij commandeerde maar, zo van... Geef mij drinke, geef mij ete, ... Als we het niet meteen gingen halen sloeg hij ons, maar meestal kwam ons moeder er tussen, maar spijtig genoeg kreeg zij dan het dubbele van die slagen. Hij ging elke dag werken en telkens weer vreesden wij zijn terugkeer zo om half 5. Hij moest elke dag zijne kost hebbe om te ete, of zijne scotch (bier), wij konden niks anders meer kope, zolang hij alles maar had. Naar TV kijke was echt niet fijn, wij mochten nooit onze programmas kijke, hij had constant zijn Franse zenders opstaan (hij is een waal). Mijn mama werd in de tijd zohard afgeslaan da ze met ons naar het vluchthuis vertrok. Daar had ze een beetje verteld van thuis, maar hij beloofde dat hij ging verandere en mama ging terug, eenmaal thuis waren er tranen, hij had ons hondje laten verhongeren en had die aan de betonmolen gehangen. Alleen omdat hij wist dat mama daar iets zou vertelt hebben. Daarna sloeg hij mama af, en zij mocht alweer alle hoeken van de kamer zien, het was een hel. Als er bezoek was, deed hij zo lief... Gewoon omdat dan niemand zou zien hoe hij echt is. Daarna was mama nog eens naar het vluchthuis getrokken, maar wij konde niet binne, wij ware te oud. (jongens mochten daar toen niet binnen, enkel op bezoek) En hij kwam haar bezoeke met ons, en zei tege haar, als ge niet terugkomt, vermoord ik de kinderen. Zij kwam toen hopeloos terug. Zij is in elkaar geslage geweest, en seksueel, lichamelijk, geestelijk, fysisch mishandeld geweest. Het was zelf zo erg dat mijn pa het niet fijner vond , samen met zijn broer mijn mama seksueel te kelderen, en met schuurborstels in haar vagina te zitte. Hij vondt ons maar niks, wij waren een soort speelgoed voor hem, en een soort boksbal. Hij wou ook niks doen met zijn kinderen ( wij dus). Ja ik heb nog 2 zussen en ook die sloeg hij af, mijn jongste zus is de fijnste, daar heb ik een goede band mee. Maar mijn oudste is net als hem geworden, waarschijnlijk omdat ze nooit iets anders heeft gezien. Zij heeft mijn jongste zus seksueel misbruikt. En toen mijn jongste zus eens ruzie had met die zogezegde pa van ons, stond ze aan de badkamer, en hij sloeg daar zohard tegen de deur, (bijna tege haar) dat daar een hele bluts in de deur zit. Wij werden ouder en ons oudste zus ging ergens anders wonen, nu hebben we daar gelukkig geen contact meer mee, want zij is juist hem geworde. Toen wij ouder werden, mijn zus 18 en ik 16. Heeft mijn zus klachten tegen hem ingediend en is de politie thuis gekomen (eindelijk na zovele klachten van mijn mama maar die ze nooit geloofden, zelfs de dokter wist ervan, maar ook die vondt het niet nodig om te reageren, en de buren wisten zogezegd van niks). Toen de politie hier was, werden ik en mijn zus apart genomen en moesten we ons verhaal doen, ze hebben hem meegepakt en even opgeslote in munsterbilzen. Nu woont hij terug in seraing. Op het laatste viel het gewoon niet meer uit te houden, ik ging zelf met messen achter hem om hem stil te houde. Ik wou mijn mama gewoon beschermen. We dachten dat we van hem af waren, maar hij liet ons niet met rust, elke nacht kwam hij aan de deuren, en keek hij of er toch maar geen raam of deur open stond om naar binnen te glippen. Ook had hij nog hoederecht int weekend op mij, maar ik weigerde mee te gaan. En toch bleef hij komen, elk weekend weer, en als ik weigerde mee te gaan haalde hij de politie en moest ik telkens weer het verhaal doen. Ookal wist hij dat ik het er telkens moeilijk mee had om dit te vertellen en daarna lang moest wenen. Nu is de scheiding nog altijd bezig, na 2 jaar dat hij hier weg is. We hebben het misschien financieel nog heel moeilijk. Want we moeten elke maand trekken en sleuren met geld om door te geraken, want met een ziekte uitkering en hij die maar 50€ per kind betaald. Voor de rest wilt hij niks met ons te make hebbe en betaalt hij dus niks meer, ook waren wij een hele tijd bij een schuldbemiddelaar, want hij wou de gezamelijke rekening niet mee afbetalen. Wij hebben die afbetaald en nu is het wat rustiger aant worde, maar toch zijn we heel blij dat hij weg is.

Ja dan nog iets over mijn mama, ze is dus 23 jaar depressief, ene dag gaat het goed met haar en de andere dag zit ze te wenen. Ook hare rug is kapot, ze kan niet meer werken en haar been heeft het ook bijna opgegeven. Ze kan met één hand niks meer grijpen… en dat allemaal omdat hij zijn poten niet thuis kon houden en omdat mensen in de omgeving niet wouden reageren.

Dit is het ongeveer int kort, want als ik alles moet vertellen dan zit ik nog uren bezig. Dus als iemand ook in zo een situatie zit, ik sta altijd klaar om te luistere.

Vele groetjes van Jonathan