Ben ik dan zielig?
Wie ben ik? Wat hoor ik te doen en wat niet? Over wat mag ik nadenken en over wat niet? Dit zijn de vragen die mij tamelijjk gek maken. Soms is het zo moeilijk om.. te leven.Ik ben een meisje van 13, ga niet graag naar school. School...ik kan het soms zo haten! En ik haat m'n klas. Er is niemand die daar naar me omkijkt...Soms voel ik me gewoon zo slecht en alleen. en dan kruip ik in m'n bed en huil. Stilletjes zodat niemand het hoort. Ben ik zielig, of zwak? Ik wil echt ten volste leven, maar het gaat soms gewoon niet. En dan ik ik het bij niemand kwijt...Ik voel me ook soms te dik... niet dat het zo is, ik wou gewoon dat ik toch iets slanker was ^^
en ik ben (was)verliefd,smoorverliefd! Maar hij is zowat de populairste jongen uit het 2de jaar, dus daarkun je echt niets mee aanvangen.
wel ja, meer ga ik niet schrijven of het word nog saai om te lezen. tis trouwens kwart na 5 en kben nog nie gaan slapen o.O
slutjes en kusjeeeeees
ciao!
hallo
ik ben zelf een meisje van 17 en toen ik de leeftijd van jou had voelde ik me juist hetzelde ik was verlegen zonder rede en als iemand me nog maar aankeek dacht ik van dat ze verkeerd over mij dachten , maar ik kan je verzekeren het betert allemaal echt waar je moet alleen je eigen richting vinden en iets of iemand vinden waarbij je je goed voelt want je moet niet een hele vriendenkring hebben ofzo 1 is genoeg en je moet ergens opschrijven van wat je allemaal goed over jezelf vind en als je een moeilijk moment hebt dat pakken en allemaal lezen en zeker denken aan de goeie momenten meemaakt maar echt waar het betert ! en weet je je bent echt NIET zielig of zwak helemaal niet
alvast veel plezier en geluk in je leven
hoi
ik heb net hetzelfde meegemaakt juist hetzelfde !!!
ik heb me uit de put gehaald door me sterker te voelen(emotioneel)dan de anderen maar soms kon ik het niet meer aan en wou echt weglopen om nooit meer terug te komen maar daar was ik te verlegen ente braaf voor maar ik ben op een dag beginnen huilen bij mijn huiswerk toen mijn mama bij me was ik kon het gewoon niet meer stilhouden maar gelukkig was ze heel begripvol en heeft ze me terug naar mijn vroegere school gestuurd daar waren ze allemaal zo lief voor mij 
maja
ik ben nu nog altijd een beetje bang om vrienden te verliezen
maar ik ben nu heel gelukkig 
veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeell geluk
Hoi,
Nee, volgens ons ben jij helemaal niet zielig. Vergeet niet dat jij midden in de hormonenstorm van de puberteit zit. Dan is het heel normaal dat je alles in vraag stelt. Het lijkt dan ook of alles tegenzit en je nooit antwoorden krijgt op al je vragen. Als het een troost mag zijn...dat gaat over! We hopen dat nog jongeren hun ervaringen met jou willen delen. Hou nog even vol.
Groetjes,
KJT-team