Gebrek aan zelfvertrouwen :(

Hopeloos zegt:

Ahja, ik ga hier maar even mijn verhaal doen.
Ik ben een jongen van 14 jaar, bijna 15.Ik heb namelijk 1 groot probleem.Mis een gebrek aan zelfvertrouwen.
Het klinkt raar maar ik ga hier even mijn uitleg doen (ik hoop da dit geaccepteert wordt)

Sinds een dikke 2 jaar heb ik een enorm gebrek aan zelfvertrouwen.En hiermee bedoel ik eigenlijk meisjes.
Ik ga niet stoefen, maar ik ben zeg maar de mooiste jongen van de klas.Ook de volwassenste.Ik ging al niet graag naar school (niet omdat ik gepest word ofzo want ik laat me niet doen, maar ik haat gwn de kinderen op school) Ik ga meestal om met vrienden van men broer (18-19-20 jaar) Die zijn volwassen en die zijn niet kinderachtig.Net als mij eigenlijk.Maar als ik dan naar school ga, dan is iedereen er echt gwn vet hard kinderachtig dat ik denk van , ben jij 14?.Dus ikzelf maak eigenlijk moeilijk vrienden omdat ik niet met zo kinderachtige mensen wil rondlopen.Ok verder.Als ik in de buurt van een mooi meisje ben dan begint het pas.Ik heb denk ik een gebrek aan zelfvertrouwen :(.En er loopt vanAlles mis.)

1.het lijkt wel of ik scheel begin te kijken.
2.ik voel me niet goed in me vel

Met deze 2 dingen heb ik problemen.Ik persoonlijk vind het eens tijd om de ware te ontmoeten.Ik heb eigenlijk nog geen enkel liefje gehad door die problemen.En dat vind ik dom, en zeker omdat ik een mooie jongen ben (ookal zeg ik hetzelf).Ik wil verder met men leven!.ik ben 14 maar ik gedraag me als een 18 jarige.

Zou iemand me a.u.b willen helpen? En niet met zon kort berichtje zoals." Wees gwn jezelf "ofzo van die dingen. Ik hoop dat dit bericht op het forum komt want ik ben ten einde raad.Als dit zo blijft verder duren denk ik stilletjes aan dat ik NIET leef.en dat het gwn geen zin meer heeft.

Alvast bedankt :)

Gepost op ma, 16/08/2010 - 01:10

KJT-team zegt:

Hallo hopeloos,

De hormonen zijn verantwoordelijk voor dit gevoel van onzekerheid, rusteloosheid, het zoeken naar jouw identiteit, het afstand willen nemen van het kind-zijn. Dit is een proces dat tijd en geduld vraagt. Breid je vriendenkring uit en sluit vriendschapsrelaties aan met meiden. Je hoeft niet meteen de eerste viool te spelen. Laat de meisjes jou ontdekken, maak ze nieuwsgierig naar jou. Wanneer je aandacht krijgt, wanneer er vlotte gesprekken komen, zal je meer zelfvertrouwen krijgen. Lees ook onze tips: http://www.kjt.org/node/13478

Succes!

KJT-team 

Gepost op ma, 16/08/2010 - 08:26

Shar zegt:

Hallo hopeloos,

ik heb je bericht gelezen en herken mij er ergens wel een beetje in. Ook ik heb problemen met mijn zelfvertrouwen. Ik ben bijna 16 jaar en heb al problemen van toen ik naar het middelbaar ging. Het heeft wel een andere oorzaak dan het jouwe. Ik heb ook problemen bij jongens zoals jij hebt bij meisjes. Een echte relatie heb ik nog nooit gehad & die zit er ook niet echt aan te komen ... 'Iedereen komt de ware tegen' zeggen ze dan, maar wanneer? Ik voel me onzeker als ik bij jongens sta, of als een groep jongens mij passeert. Ik ben dan precies mijzelf niet meer & ik weet niet hoe dat komt.

ik kan wel begrijpen dat je de jongens in je klas niet echt moet hebben. Jongens zijn trager 'rijp' maar natuurlijk niet alle jongens. Jij bent daar een uitzondering op (; Ik kan je daar niet echt bij helpen. Blijf omgaan met je vrienden waar jij je goed bij voelt en laat die kinderachtige jongens van je klas achter je (;

Groetjes Shar x

 

Gepost op ma, 16/08/2010 - 11:53

Hopeloos zegt:

Jaa idd.
Kunnen jullie mij verder tips geven.Want het is hopeloos denk ik.
Alvast bedankt

Gepost op ma, 16/08/2010 - 14:32

cindy zegt:

ik wil je een ding zeggen dat ik niet mocht zeggen, maar blijf gewoon jezelf.. misschien ben jij gewoon al heel volwassen voor je leeftijd, net als ik.. weetje, ga eens een keertje in je uppie naar een disco ofzo? misschien kom je dan leuke mensen tegen van jouw leeftijd, waar je je wel goedbij voelt.. en ik denk zelf dat jij je stiekem iets beter voelt dan de jongens uit je klas, want zo voel ik me ook weleens. zoiets van, jij bent jonger dan ik en je gedraagt je kinderachtig, en ik niet, dus ik ben kuwl. believe me, ik ben zelf ook wel es ontzettend childish, en weet je, het is leuk. laat je es een keer gaan, doe es mee met die childish dingen, misschien zijn die jongens wel heel aardig, en volwassener dan je denkt.. je bent nog maar 14, je bent nog jong, geniet ervan, volwassen worden kan altijd nog, laat je niet tegen houden, be brave, be yourself. want alleen dan kan je gelukkig zijn met je zelf, en als je gelukkig bent met je eigen, straal je zelfvertrouwen uit..

en over die meisjes: flirt, be nice, be kind, be yourself. als je bang bent dat je scheel kijk, niks aan doen, zo ben jij, zo blijf jij, ookal haat je het. ik ben zelf ook een meisje van 16, en ik ben nu ook een stuk happier dan ik was toen ik 14/15 was.. je zit midden in de puberteit, en je bent niet de enige ;D ik heb zelf nog nooit iemand gehad, ik ben zelfs nog nooit verliefd geweest, en dat is ook vervelend, maar weetje? ik ben nog jong, ik geniet nog lekker va het single zijn, jongens -meisjes- komen van zelf.. meestal komt liefde uit een onverwachte hoek, neem dat maar van mij aan..

 

en nu stop ik met schrijven, anders lees je over een jaar nog..

 

 

Adieu, hoop dat je er wat aan hebt. en nog een ding: je bent niet de enige..

Gepost op di, 17/08/2010 - 18:23

Paulien zegt:

Hoii,

Ik heb een beetje hetzelfde.Ik ben een meisje van 14 en heel volwassen voor mijn leeftijd. Volgens m'n psychologe té volwassen. Ik ben net een volwassene! En zie er ook ouder uit. Dat is eigenlijk niet goed maarja, wat doe je eraan he? Mijn vriendinnen van m'n vorige school vallen nog goed mee, ze zijn niet zo kinderachtig. Maar ikzelf ben toch nog meer volwassen merk ik op. Wat wil je, 4 oudere broers. Hoe kun je daartussen nog kinderachtig zijn? Ik ga ook met mijn broer van 20 en zijn vrienden om, en dat vind ik fijner dan met mijn eigen vrienden! Maar ik ben blij dat ik volwassener ben. Ik ben uniek, net als jij! Ik ben ook verlegen tegenover jongens, ik heb één liefje gehad, en hij was nóg meer verlegen dan ik, tot dat ik hem écht kende. Dan werd hij de complete macho. Dan ben ik niét bang om "Dag en ik zie je nooit meer weer" te zeggen. Als jongens achter mij fluiten, steek ik ook mijn middelvinger op, maar een jongen aanspreken omdat ik hem leuk vind, durf ik niet. Maar ik zal hem wel vinden, of hij mij. Jij moet niet veranderen. Je bent uniek. Je vindt zeker iemand, vroeg of laat, ik heb er ook vertrouwen in. Je zal iemand ontmoeten, toevallig of niet, die je aanstaat en waar alles vanzelf lukt. Door je volwassenheid heb je al een heldere kijk op de wereld, en ben je meestal wijzer. Dit kan een groot voordeel zijn. Je komt wel iemand tegen die net hetzelfde denkt. En op school.. Veel kun je er niet aan doen, maar eens je verder in het middelbaar zit zal iedereen volwassener worden. Probeer spraakzaam te zijn tegen iedereen, jongens en meisjes. Als ze merken dat jij hen 'haat', gaan ze jou ook niet leuk vinden. Zij zijn zo nu eenmaal : wat kinderachtiger. En jij bent nu eenmaal zo : volwassener. Jullie kunnen er allemaal niks aan doen, je bent wie je bent, en dat moet je vooral blijven. :) Ikzelf heb het hier ook moeilijk mee, hierdoor heb ik niet veel vrienden, maar ik heb ook het geluk dat ik niet onknap ben :) Populair zijn ken ik niet, maar ik zou het ook nooit willen zijn. Je leert de hele wereld kennen, slechte mensen, goede mensen, andere mensen, en één daarvan ben jij. 

Groetjes! :)  

Gepost op wo, 18/08/2010 - 23:22
met de steun van de Vlaamse Gemeenschap