Beste KJT,

Ik ga metteen met de deur in huis vallen. Ik ben zwanger! Nu al 6 weken! Ik heb het aan mijn vriendje waar ik bijna 2jaar met samen was vertelt, maar hij dacht direct aan abortus en omdat ik dat absolut niet wil heeft hij het uitgemaakt. We hebben er natuurlijk tal van discussies en ruzies over gehad. Maar nu heb ik dus zijn steun ook niet meer. En op mijn vriendinnen kan ik ook niet rekenen. Niet dat ze mij laten vallen, maar ze bekijken mij gewoon anders. Als ik mijn hart wil luchten lachen ze mij vierkant uit en zeggen ze dat ik het maar veilig moet doen. Maar ik neem de pill, en dacht dat dit veilig was! Ik ben er bijna 3kg van aangekomen en dan werkt het niet! Ja, ik heb spijt dat ik met de pill begonnen ben! Mijn vriendinnen zeggen dat het niet anders kan dat ik mijn pil verkeert neem, omdat je anders niet zwanger kan geraken. Maar kjt, ik zweer het! Ik ben heel stipt met de pill. En mijn huisdokter zegt dat er een kleine kans bestaat dat de pill niet werkt. Die kleine kans moet ik weer hebben... Aan mijn ouders zeg ik het pas als je het echt begint te zien en als je al te ver zit voor abortus. Want ik heb een voorgevoel dat zij mij gaan verplichten tot abortus. Abortus wil ik niet, dat is kindermoord! En of ik er klaar voor ben om een kind op te voeden... Ik vind mezelf er klaar voor alleen school enz... Ik heb ook al gedacht aan adoptie, maar ik denk dat ik daar niet sterk genoeg voor ben.. Ik vroeg mijn huisdokter ook wat hij de beste keuze vind, maar op die vraag wil hij niet antwoorden... Ik weet het even niet kjt, wat moet ik doen?