heyhey,

ik uhm,ga direkt vertellen wat mij dwars zit... ik ben namenlijk van ASO naar TSO gegaan, en ik merkte meteen, dat dat héél andere mensen waren. niemand die nog merkkleding droeg, iedereen droeg dus hippe kleding,... buite ik dus!

nu dacht ik van, jha het word dus moeilijk om vrienden te maken, ik ben daar al niet goed in, en jah ik kende totaal NIEMAND ik wil er zeker leren kennen!

nu moest ik ook een paar papieren aan mvr de directrise geven, en mijn pas zat erbij, ze hadden er bladen bij gestoken, zodat niemand eigenlijk kon lezen wat er stond,tenzij je het mapje open deed, en zo nieuwsgierig als ik ben, wou ik tóch maar eens kijken wat er in stond. het ging tenslotte toch over mij.

en uhm, nu heb ik dus gelezen dat ik dyscalculie en dyslectie heb, dat van dyscalculie wist ik, maar dat ander niet, is dat dan de reden, dat ik heel moeilijk zonder fouten kan schrijve? en haper als ik spreek?? want daar word ik enorm onzeker van.

nu zat er ook iets bij, over dat ik ADD en stoornissen, had, ik wist totaal niet wat dat was, maar nu hadden ze mij blijkbaar al vanaf het 1e leerjaar "bespioneerd" en ik zit nu al in het 3e middelbaar! er stond zoal, dat ik helemaal niet oplette,dat ik me erg jong voordeed,dat ik in mijn eigen wereld leefde, dat ik erg gesloten was,en me nooit bij een groep durfde zetten... het kwedste mij echt enorm!

nu stond er ook dat mijn moeder me vanaf het 6de leerjaar "eindelijk" pilletjes gaf, ze had het moeilijk om te aanvaarden,dat ik een "probleem" had... ik snapte tot nu ook nooit waarvoor ik pilletjes nam, nu doe ik dat automatisch,zonder er bij na te denken...

maar nu ben ik ook heel bang,dat mijn familie mij niet wil, omdat ik een beetje anders ben, want nu ik op een nieuwe school zit, is alles anders, ik zou me het liefst héél de dag verstoppen,nu ik weet dat ik anders ben, maaar dat gaat dus nie, ik gaan naar SOCIAAL-technise...

nu is het ook zo,dat als ik me slecht voel,ik mezelf durf pijn te doen,door dan met een scherp voorwerp in mijn armen te snijden,of me te vrbranden.... ik dacht gisteren,toen ik die map las, dat ik ook over mezelf pijndoen maar iets moest opzoeken

blijkbaar is dit ook fout...en internet zegt dus dat ik "ziek" ben... nu iedere keer dat ik naar mn armen staar,of mezelf wéér eens betrap op dromen,denk ik dat ik raar ben, dat ik niet goed bij mijn hoofd ben... nu ben ik dus ook al aan het denken, ik fantaseer vaak over hoe het zou zijn, als ik bv, dood was, of hoe het zou zijn,als ik er mooi uitzag, dat er eens iemand naar me keek... is dir óók al raar?

ik ben écht heel bang,bang voor iedereen en alles, ik wil het liefst vanalles voor heel mijn leven in een donker hoekje blijven zitten, en er nooit meer uit komen, tegen niemand ooit nog heel bang iets vragen of zeggen...ik wil niet dat iemand me ziet,

want ik ben ziek,abnormaal,raar...

ik ben gewoon..."anders"

wat moet ik nu doen? ik durf geen woord meer zeggen,ik durf mijn kamer niet uit, bang dat ik word nagekeken,ik durf niet eten in de eetzaal op school, ik durf amper een boek uit mijn boekentas nemen, misschien doe ik dit ook anders?

ik wíl niet anders zijn, ik wil niet  haperen als ik spreek, heel de tijd dromen, dom voor me uitkijken zonder ik het zelf weet, ook juist kunnen schrijven en spreken, geen pilletjes meer, gewoon normaal kijken, zelf eens een keer iets vertellen, zonder te bibberen en stress te krijgen, ik wil een keer normaal bewegen,

 én ik wil héél graag...een paar vrienden, om mee te praten, die niet denken dat ik raar ben om wat ik doe...die ook kunnen lachen met mijn mopjes,verhalen,en die dingen

ik weet dat ik waarschijnlijk teveel vraag,maar zelfs 1 van de dingen,zou me al blij maken...

weten jullie hoe ik dit allemaal kan doen? ik voel me slecht...