Hoi,

Ik ben een jongen van 20 jaar. Ik heb een vriendin van 18 jaar. In het begin van onze relatie mochten we redelijk veel van mijn ouders. Van haar ouders mag alles. Sinds mijn bompa gestorven is doen mijn ouders elemaal anders.. bezien ze het leven elemaal anders. Ik mag op momenten dat ik niets meer heb te doen niet naar mijn vriendin... Ik ben nogal het rustig type en mijn vriendin een iets drukker type... Maar wij zijn bijna een jaar samen, we hebben wel in het begin heel veel ruzie soms gehad... zelfs bijna een punt achter relatie enzo... maar we hebben eens goed gepraat en alles is nu goed enzo... maar omdat mijn ouders zo doen kan het zijn dat mijn relatie terug bijna gedaan is... Niet door mij maar door mijn ouders en dat wil ik niet... Ik heb alles al geprobeerd.... met hun praten... met mijn bomma praten... met mijn tante praten... met mijn vriendin haar ouders... niets helpt... ze zeggen dat ik veranderd ben... ik denk dat dit wel redelijk normaal is... normaal ben ik een rustig type enzo maar hoe zun doen kannek nimeer rustig blijven en geef ik soms opmerkingen terug die ik anders niet doen... Ik heb heel veel romantische en gewone ideeën voor mijn vriendin te verrassen ofzo maar ik kan die nooit uitvoeren omdat ik niet mag... Mijn ouders hebben me ook nooit positief beïnvloed in mijn 6de jaar... Als ik thuis kwam met een rapport met 1 buis... werdt er NOOIT gekeke naar de goede punten altijd naar de slechte... Elke keer als ik eraan denk hoe ze mij hebben behandeld enzo moetek wene... Mijn vriendin is de enige die mij heel het 6de heeft gesteund... Nu ik naar de hogeschool gaan... kome er vaste uren... vorige week was ik woensdag naar mijn vriendin gegaan... ik wou zaterdag nog is gaan.. hun antwoord was ni alle dage é... in een week 2 dage en dat vinde ze al veel... ik weet gewoon geen raad meer en ik heb dikwijls gedacht aan weglopen naar mijn vriendin of zelfs nog erger (zelfdoding)... Kunnen jullie mij helpen?

alvast bedankt