Hey,

ik ben een jongen van 15 jaar. Ik kamp al vele maanden met wisselmatige buien. Ik ben vaak echt depressief en ben bang voor mijn eigen. Ik kan niet uitkomen voor mijzelf, ik ben bang om mijn problemen uit te leggen. Ik blijf maar opgeschept zitten met alles dat ik niet kwijt kan want dat maakt mij ongelukkig. Het stapelt zich allemaal op, en te veel is te veel. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Ik voel mij een stuk stront. Ik ben bang voor hulp, bang voor het aandachtskindje te zijn. Ik wil dat niet en ik ben dat niet, ik heb gewoon een probleem dat opgelost moet worden, gelucht worden. Alleen kan ik dat niet. Ik ben bang voor mezelf. Ik wil soms gewoon weg, weg van alles. Maar ik weet dat dat niet logisch is. (ik weet het, het is een hele chaos). Gewoon huilbuien die mij zo kapot maken, dingen komen zo hard aan dat ik gewoon niet veel meer aankan. Maar ik blijf koppig en ik blijf denken, het gaat wel over. Ik blijf sukkelen, ik blijf op een rond punt hangen, ik weet niet waar ik naartoe wil. Ik ben ben gewoon bang van alles, ik vind gewoon niets logisch en dat maakt mij zo depressief. Ook hoe ik zie dat anderen rond mij leiden doet mij zeer... Ik heb ook wel lieve ouders maar ik kan hun er gewoon niet over aanspreken, het gaat niet en ik voel me daar niet goed bij.

Heeft er iemand goede raad?

Heeft er iemand goede adressen van psychologen in de buurt van Lier, Antwerpen, Duffel, Kontich? Daarmee bedoel ik mensen die echt wel met je inzitten, die je echt willen helpen en aanvoelen. Dus geen geldwolven die er niets van begrijpen...

Alvast bedankt!

Lieve jongen van 15 jaar.